اولین اجبار توی زندگی ات ... (از شیر گرفتن سارینا جون)

سارینا جون، دختر گلم، همان طور که در پست های قبلی گفته بودم، قرار بود که دوم یا سوم فروردین شما رو از شیر بگیرم که به علت سفر مشهدمون ، این قضیه به بعد از سیزده فروردین موکول شد...

بعد از سیزده بدر هم که از مشهد اومدیم به علت سرمای ناگهانی هوای مشهد شما سرما خوردی و طبق مشورتی که با بزرگترهای فامیل انجام دادیم تصمیم بر این شد که اجازه بدیم شما حالتون یک کمی بهتر بشه و بعد این کار رو عملی کنیم...

خلاصه دیگه در روز 17 فروردین تصمیم مون رو قطعی کردیم و موقع نماز مغرب و عشا به همراه مامانی منیژه و خاله زهرا و بابا محمد به امامزاده یحیی رفتیم. طبق سفارشات دینی، یک دونه انار همراه خودمون بردیم که من اونجا دونه کردم و سوره یس رو خوندم و به انارها فوت کردم و شما هم، همه دونه انارها رو اونجا نوش جان کردی .... به امید اینکه خدا بهت صبر بده و بتونی جدایی از شیر من رو تحمل کنی.

خدا رو هزار مرتبه شکر می کنم که خیلی کمکت کرد و دختر صبوری بودی و تقریبا راحت تر از بچه های دیگه از شیر جدا شدی...

همون شب اول یک جورایی قضیه رو فهمیده بودی و می دونستی که دیگه از جی جی خبری نیست و هر وقت ناگهانی اسمش رو میاوردی، سریع خودت اون رو اَه می کردی...

این عکس مربوط می شه به شب اولی که بدون شیر من خوابیدی...بعد از خوابیدنت خیلی گریه کردم فکر می کردم که یک قدم ازت دور شدم.. خودم هم ناراحت بودم... الهی قربونت برم که با یک لالایی گفتن خوابت برد و حتی دلم برای صبوری بیش از حدت می سوخت... الهی فدات بشم..دلم می خواست باز هم از شیره جانم بهت بدم ولی نمی شد، باید در این مرحله از زندگی ات اولین استقلال ات رو تجربه می کردی... خیلی برام سخت بود که بعد از دو سال بودن با تو، باید ....

نمی دونم چی باید بنویسم... ولی از خدا می خوام که از دختر نازم خودش محافظت کنه و کمکش کنه که در بقیه مراحل زندگی اش نیز همین گونه موفق و سربلند باشه.

واقعا با من همکاری کردی و خیلی خیلی دختر صبوری بودی و با اینکه دلت می خواست که شیر بخوری ولی اصلا از من شیر درخواست نمی کردی و تو این قضیه به این یقین رسیدیم که دختر فوق العاده با فهم و شعوری هستی.

آره عزیزم... این اولین اجبار زندگی ات بود، اولین اجباری که باید قبولش می کردی... که فکر می کنم خیلی خیلی خوب از عهده اش براومدی...واقعا ازت ممنونم ...

و من از چند ماه قبل کم کم شیر بین خوابت رو حذف کرده بودم و عادت کرده بودی که در بین خواب برای شیر بلند نمی شدی و در پله آخر هم که خدا کمکمون کرد و شما دختر نازم کاملا از شیر من جدا شدی....

هزار مرتبه خدا رو شکر که در این مرحله از زندگی ات هم نیز سربلند بیرون اومدی....